Życiorys - kmdr ppor. inż. Heliodor LASKOWSKI

kmdr ppor. inż. Heliodor Jan LASKOWSKI – świetnie wykształcony inżynier artylerii morskiej, wybitny oficer Polskiej Marynarki Wojennej, szef Artylerii i Służby Uzbrojenia w Kierownictwie Marynarki Wojennej RP w latach 1930-1936wybitny specjalista-wykładowca artylerii morskiej w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej w Toruniu w latach 1924-1927 oraz wykładowca w Oficerskiej Szkole Inżynierii w Warszawie w latach 1927-1928, twórca polskiej artylerii nadbrzeżnej w okresie międzywojennym, pomysłodawca i orędownik silnego ufortyfikowania bazy Marynarki Wojennej na Półwyspie Helskim.

Heliodor Jan Laskowski urodził się 20 czerwca 1898 r. w Nieszawie, w ówczesnym województwie warszawskim. Jego rodzicami byli Teodor Laskowski, burmistrz Nieszawy, oraz Maria Laskowska z domu Krieger. Po ukończeniu ośmioklasowego V Gimnazjum w Warszawie i zdaniu matury Laskowski rozpoczął studia w Instytucie Technologicznym w Petersburgu. Pierwsza wojna światowa spowodowała przerwę w studiach. 30 grudnia 1916 r. został wcielony do armii carskiej i od razu skierowano go do szkoły miczmanów czasu wojennego. Było to krótkie, sześciomiesięczne przeszkolenie oficerskie, które w warunkach wojny pozwalało na szybkie pozyskiwanie nowych kadr do carskiej floty. Na podstawie rozkazu „morskiego ministra Rosji” awans na pierwszy stopień oficerski otrzymał 1 czerwca 1917 r. Po 17- dniowym urlopie dostał przydział do sztabu dowódcy Flotylli Oceanu Lodowatego w charakterze najpierw oficera kompanijnego, a potem oficera flagowego sztabu. Niedługo później odkomenderowano go na stanowisko osobistego adiutanta głównodowodzącego Floty Morza Białego. Na tym stanowisku pozostał do końca służby w rosyjskiej flocie. W trakcie urlopu w styczniu 1918 r. zapisał się do Związku Wojskowych Polaków w Kijowie. Zapewne nie zamierzał już powrócić do miejsca swojej służby, gdyż został aresztowany przez bolszewików i odstawiony do oddziału macierzystego. I marca 1918 r. zachorował na tyfus. Po wyzdrowieniu nic miał już problemów ze zwolnieniem się na własną prośbę z marynarki rosyjskiej i zdemobilizowano go 1 czerwca 1918 r. Po powrocie do Polski rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej. Patriotycznie nastawieni studenci podjęli uchwałę o ochotniczym wstępowaniu do Wojska Polskiego. Laskowski, student-ochotnik. 8 listopada 1918 r. zaciągnął się do Legii Akademickiej, a następnie trafił do I. Pułku Ułanów Krechowieckich. Podczas składania dokumentów przy wstępowaniu do wojska zauważono, że Laskowski służył we flocie rosyjskiej. Zgodnie z odgórnym poleceniem wszystkich byłych marynarzy z flot zaborczych zgłaszających się do Wojska Polskiego kierowano do powstającej Marynarki Wojennej. Po trzech dniach od zgłoszenia się do wojska Laskowski otrzymał przydział do Modlina. Szef Sekcji Marynarki rozkazem z 25 listopada wyznaczył go na stanowisko zastępcy komendanta portu wojennego Modlin'’. 19 grudnia Laskowski oficjalnie został przydzielony do Sekcji Marynarki w stopniu porucznika marynarki.